SUUS IN MOKUM

Tante Leen

Dat is gezellig! Zampie en ikke liepen weer eens over de Elandsgracht. Weet je wel, waar al die beelden staan van muzikale Amsterdammers. Sjonnie Jordaan, Manke Nelis, Johnny Meijer met z'n muzikale trekzak... Allemaal gezellig bij elkaar.

Eerst hebben we een patatje gegeten bij Stoot je Hoofd niet en daarna heeft Zampie mij op de kiek gezet met Tante Leen. Die kon ook mooi zingen. Over Sjonnie, die een liedje voor d'r moest zingen, hihi. Alleen voor tante Leen.

D'r is nog een beroemde Amsterdamse zanger -> André Hazes. Die staat niet bij dit clubje. André staat op de Albert Cuyp. Moeten we toch ook een keertje naar toe. Oh... en Willy Alberti staat er ook niet bij. Die heeft een bordje van steen bij de deur van de Westerkerk. Moet we óók nog eens naartoe.

Druk druk druk... en dat voor een kattenbeest en paaltje.

De Lutherhof

Dit weekend is het Open Monumentendag in Mokum... en ook op andere plekken in Nederland. Dat is gaaf! Zampie en ikke gaan met de kiekak op pad om Amsterdam te ontdekken en om veel kiekjes te maken. Op Open Monumentendag mag je allerlei gebouwen en plekken bezoeken die op andere dagen potdicht en op slot zijn.

Nou waren Zampie en ikke een tijdje terug op het verjaardagsfeestje van De Lutherhof. Da's een hofje waar je niet zomaar naar binnen mag, maar met Open Monumentendag mag dat wel. In de Jordaan kun je het hele jaar door hofjes bezoeken zonder poeha en aanmelding van te voren. Maar de Lutherhof is dit jaar 100 jaar geworden en dat werd gevierd.
Zampie en ikke mochten ook taartjes gaan eten.

De Lutherhof aan het Staringplein is ooit heeeeel lang geleden begonnen als Konijnenhof, hihi. Niet dat er konijntjes woonden, hoor. Zo'n honderd jaar geleden woonden er oudere vrouwen van het Lutherse geloof. Zampie was er in een vorig kattenleven de knuffel- en schootkat van zuster Maritje, een soort begijntje.
Dat vond Zampie heel erg fijn.

Zampie kan zich nog herinneren dat er toen maar één telefoon was in het hele hofje. Als er telefoon voor iemand was, ging de portier in de tuin staan loeien met een soort koebel. Dan hing iedereen over het balkon om te horen voor wie het telefoontje was. En als je aanbelde bij De Lutherhof snauwde de portier door het praatluikje 'voor wie komt u?"
Dat waren nog eens andere tijden...

Herfst hè

Hoera het is herfst!
Het waait en het stormt en het regent en bliksemt...
Vinden Zampie en ikke erg fijn.

Zampie heeft z'n vier rode laarsjes uit de kast gehaald. Af en toe loop ik met een pluutje door de stad. De bomen in het Kattenlaantje en het Vondelpark krijgen al hele mooie kleuren.

In de Noorderstraat is het altijd winter, lente, zomer en herfst tegelijk. Je moet het even weten want het is verstopt. Vroeger stonden er in de Noorderstraat kleine, tochtige, verkrotte wevershuisjes. Die zijn nu omgebouwd tot een hotel. Een sjiek hotel met een parkeerplaats -> voor gasten die met de auto naar Mokum komen. Zampie en ikke vinden dat best wel dom... met de auto naar Mokum komen. Kom toch met de trein, tram, metro of het pontje. Hoef je niet zo lang een plekje te zoeken en het kost ook minder centjes.

De herfsttekening op de parkeerplaats is een soort graffiti maar dan anders. Ik snap namelijk wat ik zie, hihi. Op de herfsttekening zie je de Koepelkerk aan 't Singel. En zwaantjes in de gracht en huisje aan de gracht. Mmm, Zampie en ikke gaan snel maar weer eens wandelen over de grachten.
Mazzel en doeiii

Poortjes voor de chipkaart

Een hele tijd geleden wilden Zampie en ikke in de politiek gaan, hihi. Gelukkig duurde dat idee maar heel even. Want als je aan politiek doet, moet je heel veel saaie A4-tjes lezen. Bleh, dan ligt er elke dag een hoge stapel teksten zonder plaatjes op je te wachten. Niks voor mijn kattenvriendjes en mij. Wij willen boekjes met plaatjes! En je kunt ook niet zomaar in je neus peuteren als je aan politiek doet. Voor je 't weet sta je op de kiek in de krant... met je vinger in je neus. Stel je voor!

De partij van Zampie en ikke vond toen dat er meer stempelpaaltjes voor de strippenkaarten moesten komen. Minstens eentje bij elke tramhaltje! Want stel je dit eens voor -> je zit in de tram en dan stapt er op het Leidseplein zo'n hele groep toeristen in. Die willen allemaal hun eigense kaartje kopen! Dat duurt... en dat duurt... en dat duurt... en ondertussen staat de tram stil. Als ie weer gaat rijden heeft ie vertraging. Kom je eindelijk aan op het Centraal Station, is de trein vertrokken. Dikke sjips.

De Partij Voor Meer Stempelpaaltjes (PVMS) was toch wel een slim plan van Zampie en ikke. Want er zijn nog meer mensen die hetzelfde idee hebben bedacht. Maar dan iets anders.

Welnu en wel vanaf vandaag kun je de strippenkaart niet meer gebruiken in de metro. Nee, vanaf vandaag moet je een ov-chipkaart hebben, of zoals Zampie zegt, een ov-chipskaart. En die kaart moet je dan voor het poortje houden en dan gaat het poortje, floep, open.

Zampie en ikke wilden vandaag een chipskaart kopen op het station Waterlooplein, maar d'r stond een lange rij voor de kaartautomaat...

Containers voor studenten

Deze week is het intreeweek want de nieuwe studenten zijn in Amsterdam gearriveerd. Hartstikke veel jongens en meisjes die hiero komen leren en studeren... en lol maken, natuurlijk. Da's fijn voor ze, zo kunnen ze ook Amsterdam leren kennen. Maar daar krijgen ze gelukkig hulp bij van jongens en meisjes die al een tijdje langer in Amsterdam wonen... en leren en studeren én lol maken, natuurlijk.

Zampie en ikke hebben het programma van de intreeweek bekeken. Dat ziet er heel gezellig uit -> op maandag krijgen de jongens en meisje een lunch in het Binnengasthuisterrein, dinsdagavond gaan ze op kroegentocht, woensdag is er een barbeknoei in het Westerpark, donderdag bezoeken ze 's avonds de theaters aan De Nes en vrijdag is het Gapen tussen de Apen in Artis. En dan noem ik nog maar één leuk ding per dag op.

Maar weet je wat niet zo leuk is? Snel een kamer vinden in Amsterdam. Dat is soms boel moeilijk en het kan best lang duren. Dikke stress natuurlijk. Voor sommige studenten is er een oplossing in Noord. Weet je wel, aan de andere kant van het IJ, daar kun je met het pontje heen.

In Noord zijn gekleurde containers op en naast elkaar geplaatst. Containers zijn van die grote bakken die op grote zeeschepen staan want er past veel in. Containers zijn handig om vanalles in te vervoeren zoals televisies, kattenbrokjes, chocoladepoeder, pingpongballetjes... Maar in Noord zijn de containers ingericht als studentenkamer. Met water, licht en wc-tje. Fijn hè, voor die jongens en meisjes. Hebben ze toch een eigen woninkje in Mokum.

Naar het Vondelpark

Pfffff wat is het weer warm... niks an en veelste warm om door de stad te lopen.

Als jullie ons zoeken -> Zampie en ikke liggen lekker in de schaduw, ergens in het Vondelpark onder een boom of aan de voet van meneer Vondel zelf.
Of we zijn koele limonade aan het lurken op het terras van het Blauwe Theehuis.
Doeiiii

Kruisjes op de Noorderkerk

Meer dan een jaar geleden liepen Zampie en ikke over de Noordermarkt. Toen zagen we een heel leuk beeld van Woutertje Pieterse en z'n vriendinnetje Femke. Ik mocht voor de kiek even bij ze staan.

Vandaag gingen Zampie en ikke lekker wandelen over onze lievelingsgracht -> de Prinsengracht. Toen kwamen we weer bij de Noordermarkt uit. Op de hoek zit daar een cafeetje waar je hele lekkere appeltaart kunt eten. Met echte slagroom. Zal ik jullie daar een verdrietig verhaaltje over vertellen?

Zampie en ikke waren daar een keer maar toen waren de appeltaarten op. Geen paniek, de appeltaartenbakker was druk bezig met nieuwe appeltaarten. Zampie en ikke moesten gewoon even geduldig wachten. Maar er kwamen nog heel veel andere mensen die zin hadden in appeltaart. En toen de verse appeltaarten uit de oven kwamen, ging de appeltaartenbakker stukjes uitdelen... en toen was hij Zampie en ikke vergeten... hadden we nóg geen stukje appeltaart. Heel verdrietig. Traantjes in de oogjes en in de mond, hihi. Want het rook zo lekker.

Geen appeltaart vandaag maar we hebben wel een rondje gelopen over de Noordermarkt. Zomaar toevallig per ongeluk keek ik naar boven en wat zie ik op de Noorderkerk -> kruisjes! Precies dezelfde kruisjes als op mijn buik.
Wat mooi hè.

Buitentafel op het Zoutkeetsplein

Zampie en ikke hebben een tochtje gemaakt met tram 3. Helemaal tot aan het einde, dat is op het Zoutkeetsplein. Toen hebben we even een rondje gelopen op het plein en zagen we deze gezellige boel -> een aapje, een drakerige salamander en een groen wezentje zitten samen aan tafel. Het aapje is klein en daarom staat ie op een krukje. Kan ie net met z'n koppie over de tafel kijken. Ik mocht even bij 'm op het krukje zitten.

Zampie en ikke hebben nog overal gekeken en gezocht op het Zoutkeetsplein maar... geen keet met zout. Geeneens een schuurtje of een strooibak voor als de straat en de tramsporen bevroren zijn. Opeens begon Zampie te kwijlen want hij herinnerde zich iets uit een vorig kattenleven. Vroeger gebeurde er rond het Zoutkeetsplein vanalles wat met de scheepvaart te maken had. Deze buurt ligt vlak bij het IJ. Vroeger werd hier water gekookt in hele grote potten en pannen. Het water verdampte en dan bleef er zout over. Dat zout ging in vaatjes waar al visjes in zaten. Tuurlijk, visjes, dat herinnert Zampie zich wel. Daar gaat ie van kwijlen, hihi.

Zouden hier ook de zouten dropjes zijn bedacht? Toen zijn we weer met de tram naar de stad gegaan... Zampie had zin in een vers visje.

De ogen van het caisson

Wauw, moet je zien waar Zampie en ikke nu zijn geweest -> in de bouwput van de Noord/Zuidlijn bij het Centraal Station. Zampie had laarsjes aan en een helmpje op z'n koppie. Ik heb geen voetjes dus hoefde ik geen laarsjes aan. Het helmpje heb ik voor de kiek natuurlijk afgezet.

Zie je dat grote, blauwe rondje? Daar begint het boren straks. Naast dat blauwe rondje is er nog een, maar dat paste niet op de kiek. Twee rondjes naast elkaar, net een grote bril of twee ogen. De boormensen weten nu dat ze hier moeten gaan boren om de tunnel te maken. Het is een hele slimme boor want er zit meteen een wand voor de tunnel in. Heeft een meneer met een superhelm verteld maar het was nogal een moeilijk verhaal. En ook moeilijk te verstaan wat d'r wordt heel veel herrie gemaakt in de bouwput van de Noord/Zuidlijn.

Die bouwput zit in een grote betonnen bak. Die hebben ze eerst op straat gezet en toen zijn de werkers van de Noord/Zuidlijn zo hup! met een slang water gaan wegspuiten. Die betonnen bak zakte steeds een stukje. Met een sjiek woord heet die bak -> caisson. Waarom weet ik niet. Zampie zegt dat er ook een ziekte van caisson is. Genoemd naar een meneer in New York die ging duiken en toen veel te snel weer naar boven ging. Kreeg ie pijn in z'n longen. Die Zampie weet toch een hoop, zeg.

De Patat-eters

Weet je dat er in Amsterdam wel vijftig museums zijn? Die hebben Zampie en ikke nog lang niet allemaal bekeken. Hihi, elke eerste januari van het jaar nemen we ons wel voor om meer naar de museums te gaan, maar ja... rondbanjeren door de stad, kiekjes maken, tekenen en niks doen is nóg fijner.

De drie grootste museums in Mokum zijn Rijksmuseum, Van Gogh en Het Stedelijk. In het Rijks hangt de Nachtwacht. Daar zijn Zampie en ikke al geweest, maar we mochten geen kiekje maken, helaas. Het Rijks wordt nu gerenoveerd. Mooi gemaakt dus en daarom mag je niet in het grote, sjieke gebouw. Dat renoveren duurt wel heeeeeeel erg lang. Het lijkt wel de Noord/Zuidlijn, hihi.

In het Stedelijk zijn ze ook al een hele tijd aan het klussen. Het museum is daarom een tijdje wezen logeren in een oud postkantoorgebouw bij het Centraal Station. Zijn Zampie en ikke ook geweest. Mooi uitzicht maar de kunst snappen we niet zo goed. Nu trekt die kunst door de stad, als een soort circus.

Alleen het Van Gogh is gewoon open. Daar is het dan ook hartstikke druk. In het Van Gogh Museum hangen schilderijen van... tadaaaaa: Vincent van Gogh. Die kon toveren met kleuren en licht. Maar hij was ook wel eens somber en dan schilderde hij met donkere kleuren. Zoals het beroemde 'De Aardappeleters'. Daarop zie je mensen met dikke neuzen die aardappels uh, aardappelen eten.

Hiero op de Westermarkt heeft een patatboer het beroemde schilderij van Vincent nageschilderd. Maar nu eten de mensen met dikke neuzen patat! Mmmm, dat is toch veel lekkerderder dan droge aardappelen! 

Levende kunst in het Kattenkabinet

Het regent af en toe en soms in Mokum. En toch is het al zomer. Maar je hoort Zampie en ikke niet klagen. Beetje regen is lang niet zo erg als mottige hitte, blèh. Maar ja, als het regent worden we wel nat. Dus, ja hoor! Zampie wilde weer eens naar z'n lievelingsmuseum -> het Kattenkabinet. Dan sjok ikke natuurlijk braaf achter 'm aan.

In het Kattenkabinet hangen schilderijen van katten. Mooie, stomme, oude, nieuwe, lelijke... vanalles wat dus. En er staan veel beelden van katten en een flipperkast met porceleine katjes. Die maken geluid als er een balletje tegenaan knalt. Ook als je niet van poezies houdt is dit een fijn museum. Zo zie je nog eens een grachtenpand van binnen. En een hele deftige kattenbak, hihi.

Het mooiste in het Kattenkabinet zijn natuurlijk de echte poezies die er op fluwelen pootjes rondlopen. Zoals deze met streepjes. Zampie en ikke wilden erg graag met 'm op de kiek. Zie je ons eens samen. Het kiekje is gemaakt door een toerist met oorwarmers op. Nou ja, zo koud is het nou ook weer niet in Mokum. Gekke toerist, hihi.

Multatuli

Dit bijzondere beeld hebben Zampie en ikke eens goed bestudeerd -> we hebben d'r dus lang voor gestaan en naar gekeken. Het beeld heeft geen armen en geen benen maar het zit gelukkig goed vast aan de steen. Daarom valt 't niet om. Het is het beeld van meneer Multatuli en het staat op de Torensluis, da's de brug over 't Singel.

Meneer Multatuli heet eigenlijk Eduard Douwes Dekker en hij is al een tijdje dood. Hij werkte lang, lang geleden - in de negentiende eeuw - lange tijd in voormalig Indië, dat heet nu Indonesië. Eduard Douwes vond het verschrikkelijk hoe de Nederlanders met de Indische mensen omgingen. Hij kon daar niet tegen en was er goed beroerd van. Hij schreef er een boek over -> Max Havelaar. Daar waren niet alle Nederlanders in die tijd blij mee, want ze verdienden vetveel geld aan Indonesië. Moet je maar eens kijken naar de prachtige grachtenpanden. Die zijn gebouwd van al dat geld.

Het was erg moedig van Multatuli om zo'n protestboek te schrijven. Zampie en ikke vinden hem best wel een held. Dat vinden nog meer mensen want Multatuli heeft een eigen museum in de Korsjespoortsteeg. Misschien gaan we dat eens van binnen bekijken.

Multatuli heeft ook een boek geschreven over Woutertje Pietersen. Die heeft samen met z'n vriendinnetje Femke een beeld op de Noordermarkt. En er is nu koffie die Max Havelaar heet. Dan weet je zeker dat de koffieboeren goed behandeld zijn. Die Multatuli heeft best wat voor elkaar gekregen.